[Fanart The Dark Sun] Imitation Memory

posted on 25 Jan 2012 22:32 by zcbmmilk  directory Fiction, Cartoon, Idea
นาน ๆ ทีจะนึกอยากอัพบล็อกนอกเหนือจากไว้เล่นคอมมูแหะ
อันนี้เราได้จากการเวิ่นนิยายเรื่อง The Dark Sun ค่า
ใครไม่ได้อ่านก็หาอ่านซะนะ
โดยเฉพาะตั้งแต่เล่ม 2 เป็นต้นไปเพราะเป็นเล่มที่มีตัวละครที่เราชอบที่สุดจนวาดอยู่นี่
เปิดเพลงฟังคลอไปด้วยก็ดีนะ   เราวาดไปฟังเพลงไปจาก 2 เพลงนี้ล่ะ
 
 
 
 
 
 
Imitation Memory
 
 
 
 
 
 
ในรูปนี้คือซีแนนกับไป๋เหลียนเย่ตอนเด็กนะ(ก็สองคนนี้เริ่มคบกันตอนเพิ่งจะ 13-14 กันนี่)แต่ที่ต่างคนต่างถือด้ายคนละสีเพราะว่าอารมณ์ของไป๋เหลียนเย่จะแสดงมาคล้ายทางเพลง Imitation Black มากกว่า   ก็เลยจัดด้ายดำให้คล้องกับชื่อเพลง   ขณะที่ The lost memory จะแสดงไปทางซีแนนเลยจัดด้ายแดงให้   เพราะเพลงท่อนท้ายพูดถึงเส้นด้ายแห่งโชคชะตา   แล้วในเอ็มวีก็เป็นผ้าสีออกแดง ๆ อีก   เลยสรุปว่าต้องให้ถือด้ายแดงถึงจะเหมาะ   ส่วนกุหลาบตรงปลายมือไป๋เหลียนเย่...คือเราให้แทนความรู้สึกที่เจ้าตัวเคยมีต่อซีแนนดี ๆ อะ   เพราะสีกุหลาบแดงทำให้นึกถึงตาแดง ๆ ของซีแนนชะมัด   เราเลยเอามาสื่อถึง
 
 
สำหรับเพลงประกอบ...อันแรกเราว่าเหมาะเพราะเหมือนกันไป๋เหลียนเย่จะพยายามหลอกตัวเองว่าที่ตามจีบราชาซอนเน่มาแปดปีนั้นมันเสียเปล่า   พยายามทำว่ามันแค่ของปลอมหลอกลวง   ทั้งที่ที่จริงหัวใจตะโกนบอกว่านี่คือรักจริง ๆ 
//แนบเนื้อเพลงที่ดัดแปลงจ้า//
 
ซ คือซีแนน   ป คือไป๋เหลียนเย่   ร คือรวม)

(ซ)เฝ้าถามหัวใจตัวเองอยู่เรื่อยไป...
เหตุใดกันชีวิตนี้ ถึงได้ผันแปรบิดเบี้ยวลงไป

(ป)นั้นสินะ เป็นเพราะนายหรือเปล่านะ...
ตัวฉันเองก็รู้สึกเหมือนกัน
นั้นน่ะเป็นเพราะตัวนายใช่ไหม...


(ร)ความจริง ฉันอยากบอกนายตั้งนานแล้วล่ะว่า
นี่น่ะคือสิ่งเดียวที่ฉันจะบอกให้รับรู้
ไม่ว่าจะทำอย่างไร ไม่มีทางหยุดฉันได้หรอก

(ป)นอกจากนายกล้าฆ่า จันทร์ที่รักยิ่งสิ่งใด...

(ร)จะรักหรือถูกรัก มันเริ่มทำให้ฉันบ้าคลั่งไป
ทั้งรสจูบแสนหวานและร้อนแรงลุกโชน
มันกลับเป็นแค่ของปลอม
สติและความรู้สึกที่เริ่มเลือนหายไปทีละนิด
แต่กระนั้นความจริงก็ปรากฏบนสีดำที่พวกเราได้จมลึกลงไป


(ป)ตัวนายที่แสนอ่อนโยนคนนั้นไปอยู่ยังตรงที่ใดกันนะ
ใครกันหรือที่ได้ซ่อนตัวตนของนายเอาไว้จากฉัน...

(ซ)สิ่งที่ฉันมองเห็นตอนนี้ คือนายที่อารมณ์ร้ายและเอาแต่ใจ
แต่ก็งดงามจนไม่อาจต้านทาน


(ร)แต่ทุกวันฉันยังเชื่อ ว่านายจะกลับมาเป็นเหมือนเก่า
เพราะเชื่อ จึงปล่อยมือไม่ผูกมัดให้ทรมาน
หากว่ารักครั้งนี้มันไม่คู่ควรกับฉันแล้วล่ะก็นะ

(ซ)ฉันก็จะทำลาย ไม่ให้เราสองต้องปวดร้าว

(ร)ฉันปรารถนา อยากจะกอดตัวนายเอาไว้แนบกาย
แม้ความจริงไออุ่นที่หลั่งไหลออกมาจากร่างนั้น
มันจะเป็นแค่ของปลอม....
ทุกวันนี้ยังมีแสงหนึ่งที่คอยรังควาญฉันอยู่เรื่อยมา
เพราะเมื่อลืมตาขึ้นมาแล้วฉันจะไม่เห็นนายอยู่ในแสงนั้นเลย
"ฉันควรจะทำเช่นไรดี"

(ร)จะรักหรือถูกรัก มันเริ่มทำให้ฉันบ้าคลั่งไป
ทั้งรสจูบแสนหวานและร้อนแรงลุกโชน
มันกลับเป็นแค่ของปลอม
สติและความรู้สึกที่เริ่มเลือนหายไปทีละนิด
แต่กระนั้นความจริงก็ปรากฏบนสีดำที่พวกเราได้จมลึกลงไป
 
 
 
ส่วนเพลงที่สอง   ก็ในเมื่อเล่ม 2 ซีแนนบอกว่าจำไป๋เหลียนเย่ไม่ได้เลย   ก็เลยเหมือนความทรงจำหายไปอย่างในเพลงซึ่งร้องตอนต้นว่า"ฉันไม่สามารถที่จะนึกถึงใครบางคนที่เป็นที่รักได้"   แถมปิดท้ายอย่างสะใจเมื่อเพลงเล่าว่านึกถึงคนรักที่ไม่ได้อยู่ด้วยแล้วได้เสียที   ก็บอกว่า"หากว่าตลอดเวลาที่คำตอบคือเหตุผลที่บอกว่าทำไมเธอถึงถูกทอดทิ้ง   ฉันก็จะฆ่าตัวตายเพราะความโง่เขลาของตัวเอง"อยากบอกว่าสะใจมากมายเลยล่ะ   ซีแนนสมควรตายสุด ๆ ตอนบอกว่าจำไป๋ไม่ได้   ชิๆๆๆๆ
 
 
เวิ่นเยอะแหะ...คงเพราะนาน ๆ ทีจะได้บรรยายอะไรยาว ๆ เลยติดลม   ขอพอแค่นี้ก่อน   ไว้จะมาอัพอย่างอื่นถ้ามีโอกาศเน้อ~